Lifestyle

Show_kaklamanakis
Lifestyle

Νίκος Κακλαμανάκης: «Δεν μπορείς να κατακτήσεις τίποτα στη ζωή σου χωρίς πάθος!»

της Μαρίας Λυσάνδρου

Το βιογραφικό του είναι γεμάτο με Ολυμπιακά Μετάλλια, Παγκόσμια Πρωταθλήματα και όλων των ειδών τις εγχώριες και διεθνείς διακρίσεις. O ίδιος πάντα πρόθυμος να μοιραστεί όλα όσα του δίδαξε ο αθλητισμός, χαρίζοντάς μας έτσι λίγο από το φως του. Ένας άνθρωπος-σύμβολο για όλους τους Έλληνες, ο Νίκος Κακλαμανάκης, αποδεικνύει μέσα από τα λόγια του, το ήθος, αλλά και τη στάση ζωής του, ότι δεν βρέθηκε τυχαία τόσες φορές στην κορυφή του κόσμου.

Είστε ένας αθλητής του οποίου οι επιτυχίες φαίνεται ότι έχουν τεράστιο αντίκτυπο στους ανθρώπους μέχρι σήμερα. Πώς το εκλαμβάνετε εσείς όλο αυτό;
Για μένα, ίσως το πιο δύσκολο «στοίχημα» που έχει κερδηθεί είναι το γεγονός ότι, ως πρότυπα, ως σύμβολα που θεωρεί ο κόσμος τους Ολυμπιονίκες, έχουμε την τιμή να μεταφέρουμε ενέργεια στους ανθρώπους που γνώρισαν την προσπάθειά μας όταν αγωνιστήκαμε. Αλλά αυτό που δεν φανταζόμασταν ίσως ποτέ, και προσωπικά εγώ, είναι ότι θα μπορούσαμε να εμπνεύσουμε και ανθρώπους, οι οποίοι ήταν αγέννητοι όταν εμείς κατακτήσαμε την Ολυμπιακή κορυφή.
Το ότι άναψα εγώ τον ολυμπιακό βωμό στην Αθήνα μου δίνει μια τεράστια ικανοποίηση, αλλά ταυτόχρονα με γεμίζει και με πολύ μεγάλη ευθύνη, γιατί συνειδητοποιώ πόσο ανώτερο από εμένα είναι τελικά αυτό που έχω κατακτήσει και τι ακριβώς πρεσβεύει. Η ευθύνη είναι τεράστια να το περάσω με τον σωστό τρόπο στις νέες γενιές.

Ποιο είναι το βασικότερο μήνυμα που εσείς θα θέλατε να «επικοινωνήσετε» στους ανθρώπους και, ιδιαίτερα, στα παιδιά της νέας γενιάς;
Θεωρώ ότι το να τολμάς το όνειρό σου κάτω από αντίξοες συνθήκες, χωρίς να διαπραγματεύεσαι τις αξίες σου, είναι σίγουρα δύσκολο, αλλά δεν είναι και ακατόρθωτο. Και εξηγώ ακριβώς στα παιδιά στα σχολεία, αλλά και όπου βρεθώ για να μεταφέρω αυτή την ενέργεια, ότι αυτό είναι εφικτό, υπάρχει τρόπος που γίνεται. Να ποια είναι τα αξιακά κριτήρια και πώς γίνεται τελικά αυτή η ανταλλαγή ενέργειας με τους ανθρώπους με τους οποίους έρχομαι σε επαφή.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση από αυτό, το ότι μπορείς να μεταφέρεις πραγματικά ένα «διά βίου ευ αγωνίζεσθαι» και όχι μόνο ένα αθλητικό «ευ αγωνίζεσθαι» στην κοινωνία, ειδικά τώρα που το έχει τόσο ανάγκη.
Δεν λέω στα παιδιά να γίνουν απαραίτητα αθλητές ή πρωταθλητές. Μέσω του αθλητισμού, όμως, και μέσω ενός «διά βίου ευ αγωνίζεσθαι» γενικότερα στη ζωή, μπορούμε να έχουμε στόχους, να τους τολμούμε και να κυνηγάμε τα όνειρά μας, με αξιακές προϋποθέσεις: αυτό μας κάνει και πιο ολοκληρωμένους ανθρώπους, πιο χρήσιμους στην κοινωνία.
Επίσης, πρέπει το παιδί να δει ότι υπάρχει και ο δύσκολος δρόμος. Όλοι, για παράδειγμα, έχουν συνδυάσει τους Ολυμπιονίκες με τη δημοσιότητα, τα φώτα, την προβολή. Τα παιδιά, όμως, πιστεύω ότι ταυτίζονται και με έναν αγώνα ζωής, όπου δεν είναι σημαντικός μόνο ο τερματισμός, αλλά το ίδιο το ταξίδι, από το οποίο μαθαίνεις πολλά. Γιατί, τελικά, ο πόνος και η ήττα μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους.

Θα λέγατε ότι, καμιά φορά, μια ήττα μπορεί να έχει περισσότερα να σου διδάξει από μια νίκη;
Για μένα, οι μεγαλύτερες και πιο ουσιαστικές αλλαγές συντελούνται σε έναν άνθρωπο στις δύσκολες στιγμές και στην ήττα. Τότε αποφασίζεις να κάνεις μεγάλες αλλαγές. Συχνά, κάποιους ανθρώπους η νίκη τους κάνει να επαναπαύονται, δεν λειτουργεί σ’ αυτούς πολύ δημιουργικά. Όπως είπα χαρακτηριστικά σε μια συνέντευξη που είχα δώσει πριν από πολλά χρόνια (νομίζω το 1995, πριν γίνω χρυσός Ολυμπιονίκης), «ο φόβος της ήττας διώχνει τη σκουριά από τη βεβαιότητα της νίκης».
Πράγματι, η ήττα δεν σε αφήνει να εφησυχάζεις και σε κάνει πάντοτε να κυνηγάς νέες κορυφές, να δεις τι φταίει – μαθαίνεις πάρα πολλά...

Έχετε περάσει και εξακολουθείτε να περνάτε ένα μεγάλο μέρος της ζωής σας στη θάλασσα. Τι σημαίνει για εσάς προσωπικά το υγρό στοιχείο;
Για εμένα, η θάλασσα είναι η παιδική μου ηλικία, είναι η εφηβεία μου, η ενηλικίωση, η ηλικία της ωριμότητας, δηλαδή είναι όλη μου η ζωή. Η σχέση είναι ιδιαίτερη. Σημαίνει τα πάντα.
Γιατί έκανα πρωταθλητισμό; Γιατί ήθελα να ζήσω μέσα στη θάλασσα, όχι απλά κοντά – δεν μου αρέσουν τα μισά πράγματα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι όσο καλύτερα το έκανα, τόσο πιο μέσα στη θάλασσα θα ζούσα! Το πρώτο μεγάλο κίνητρο στη ζωή μου...
Η πρώτη εικόνα που έχω στη ζωή μου έχει και θάλασσα. Έχει τον πατέρα μου που με είχε πάει κάπου, όπου είχε και θάλασσα.

Ξεκινήσατε με την προοπτική του πρωταθλητισμού ή αυτό ήταν κάτι που ήρθε σιγά-σιγά;
Ο πρωταθλητισμός μετά τα 16 άρχισε να μπαίνει στις σκέψεις μου. Στα 13 μου ήδη είχα κερδίσει το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Νέων, αλλά δεν το έπαιρνα και τόσο σοβαρά, να σκέφτομαι «Α, αυτό θα κάνω». Στα 17 μπήκε μέσα μου το μικρόβιο λίγο πιο σοβαρά, αλλά θεωρώ ότι ο πρωταθλητισμός σε υψηλά επίπεδα ήρθε αργότερα, μετά τα 18-19 μου. Τότε ωρίμασε η σκέψη...

Μήπως, τελικά, κάτι τέτοιο χρειάζεται για να φτάσει κάποιος σε επίπεδο χρυσού ολυμπιακού μεταλλίου; Αυτή η «πώρωση»;
Ένα από τα βασικά στοιχεία του να διεκδικείς το όνειρό σου είναι το να έχεις πάθος. Δεν μπορείς να κατακτήσεις τίποτα στη ζωή σου χωρίς πάθος!
«Αν ζεις τη ζωή σου χωρίς πάθος, γιατί να ζεις;», κάτι τέτοιο ακραίο είχα πει παλαιότερα, όταν ήμουν στην καρδιά της ολυμπιακής μου προετοιμασίας. Αλλά ακόμα και τώρα, που είμαι πιο ήρεμος και κατασταλαγμένος, έχω πάλι «φωτιά». Βλέπω ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό: αν δεν έχεις το πάθος, το νόμισμα της ψυχής, δεν πας πουθενά.
Σε τι διαφέρουν οι Ολυμπιονίκες; Οι πιο πολλοί έχουν, σωματομετρικά ή εργοφυσιολογικά, πολύ κοινές παραμέτρους με τους υπόλοιπους επαγγελματίες αθλητές. Τη φυσική κατάσταση ή τη δύναμη την καλλιεργείς. Αυτό, όμως, που είναι με διαφορά εκτός του μέσου όρου είναι η ψυχική διάσταση και η απόφαση ότι «Εγώ δεν θα πω ποτέ ‘ως εδώ είναι, δεν έχει άλλο’».

Πέρα από τις ολυμπιακές νίκες, ποιες άλλες σημαντικές στιγμές σας έχει δώσει ο αθλητισμός;
Η πρώτη μου διασυλλογική και πανελλήνια νίκη ως παιδί, στα 12-13 μου, μου έφερε πολύ μεγάλη συγκίνηση. Μπορεί αναλογικά να μην είχα ένα παγκόσμιο, ευρωπαϊκό ή ολυμπιακό μετάλλιο στο στήθος, όμως έφευγα με μια τεράστια ικανοποίηση. Αυτή η αθωότητα ενός παιδιού που κερδίζει έναν πολύ μεγάλο αγώνα από τους πρώτους του αγώνες, είναι σαν το πρώτο σπρώξιμο μέσα στο κύμα, το πρώτο «πλανάρισμα» που λέμε εμείς. Δεν το ξεχνάς ποτέ το πρώτο σου κύμα... Είναι ο τρόπος που έφτασες στη διάκριση αυτή, είναι τα χαμόγελα των δικών σου ανθρώπων – αυτά είναι το θεμέλιο και έχουν τεράστια αξία συναισθηματική, δεν το συζητώ!

Η μετά-τον-πρωταθλητισμό εποχή πώς σας βρίσκει;
Η μετά-τον-πρωταθλητισμό εποχή με βρίσκει με την οικογένειά μου, να ζω στην Κρήτη. Έχω μια κορούλα 6,5 ετών, έχω επίσης τη μεγάλη ευθύνη να πηγαίνω σε παιδιά σε σχολεία και να μιλώ. Ακόμα, προπονώ –όσο μπορώ, μέσα στις δυσκολίες της Ελλάδας του σήμερα– τον διάδοχό μου και τολμάω τα όνειρά μου. Γιατί, ακόμα και τώρα, δεν σταματώ να έχω όνειρα...

Ένα από αυτά;
Ένα από αυτά είναι να μπορέσω να εμπνεύσω ακόμη περισσότερους ανθρώπους. Εφόσον με θεωρούν πρότυπο, οφείλω να «περάσω» όσα έμαθα μέσα από τον πρωταθλητισμό σε περισσότερους ανθρώπους. Και αυτό μπορεί να γίνει μέσα από ένα βιβλίο που έχω στα σκαριά, το ετοιμάζω.
Αυτή την ευκαιρία που έχει κάποιος να με ακούσει σε ένα σχολείο και να επηρεάσω τη ζωή του (από όσο μου λένε), δεν πρέπει να τη στερηθούν άνθρωποι που δεν έχουν τη δυνατότητα να με δουν από κοντά και να τους μεταφέρω αυτή την ενέργεια – π.χ. σε ένα χωριό στην Καρδίτσα ή στην Κοζάνη, που δύσκολα θα δουν από κοντά τον Ολυμπιονίκη της θάλασσας, τον Κακλαμανάκη. Αυτό είναι ένα όραμά μου: να μεταφέρω την ενέργεια σε ακόμη περισσότερους ανθρώπους.
Εκτός από το να μιλώ στα παιδιά στα σχολεία, κάνω ομιλίες και σε εταιρείες στα πλαίσια της κοινωνικής ευθύνης, ως motivational speaker και leadership trainer. Έκανα ένα workshop πρόσφατα, όπου εκπαίδευσα ανθρώπους να αξιοποιούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την αποτελεσματική ανατροφοδότηση, ώστε να πετυχαίνουν τους στόχους τους οι εταιρείες και οι πωλητές. Και τότε αυτοί, με τη σειρά τους, θα κάνουν ηγέτες τους δικούς τους πωλητές κ.ο.κ. Ουσιαστικά, πρόκειται για μια μεταφορά ενέργειας ενός ηγέτη προς έναν άλλο ηγέτη, από έναν χώρο σε έναν άλλο χώρο.
Πιστεύω βαθύτατα στη ζωή μου ότι, πριν ηγηθείς άλλων, πρέπει να έχεις γίνει ηγέτης και κυρίαρχος του εαυτού σου. Αυτή είναι μια πάρα πολύ σημαντική παράμετρος, ώστε να μπορέσει να μεταφερθεί η ενέργεια από τη θάλασσα και τον πρωταθλητισμό, που ήταν η δική μου ζωή, σε έναν χώρο επιχειρηματικό.

Αν ήταν, μέσα από όλα αυτά, να βγει ένα κεντρικό μήνυμα των ομιλιών σας που να απευθύνεται προς τα παιδιά, ποιό θα ήταν αυτό;
Ενδεικτικά, θα πω δύο τίτλους: Ο τίτλος μιας ομιλίας μου, για παράδειγμα, είναι «Τόλμησε να ονειρευτείς και να νικήσεις. Η νίκη είναι δική σου επιλογή». Και ένας άλλος τίτλος ομιλίας μου είναι ‘Sailing through storms’, δηλαδή «Το ταξίδι μου στο κέντρο της θύελλας». Και λέω «Ταξίδι στο κέντρο της θύελλας», όταν έχω την επιλογή στη ζωή μου να ταξιδέψω και γύρω-γύρω. Γιατί, όμως, περνάω μέσα από την καρδιά της θύελλας; Κάνω μια συνειδητή επιλογή γιατί, αν στη θύελλα βρίσκεται το αξιακό μου σύστημα, μέσα από εκεί θα περάσω. Αυτό, όμως, γίνεται με έναν συγκεκριμένο τρόπο: μιλάω για διαχείριση της ήττας, διαχείριση της επιτυχίας, διαχείριση της αδικίας (που είναι πολύ σημαντικό στις μέρες μας, ειδικά για τη νέα γενιά), διαχείριση του ψυχοσωματικού πόνου, άντληση της ευκαιρίας μέσα από το πρόβλημα, αλλά και πώς, μέσα από μια συνθήκη έλλειψης ορατότητας και θύελλας, μπορείς να βρεις τον προορισμό σου. Αυτό είναι ένα μάθημα που η θάλασσα μου το έχει διδάξει πάρα πολλές φορές. Αυτά, λοιπόν, μπορούν να μεταφερθούν τόσο στα παιδιά στο σχολείο, όσο και στον επιχειρηματικό κόσμο.

Γιατί είναι σημαντικό να εντάξουμε την άσκηση στη ζωή μας;
Οι περισσότεροι βρίσκουμε συνεχώς δικαιολογίες, του τύπου «Μα τρέχω από το πρωί μέχρι το βράδυ, δεν προλαβαίνω να ασκηθώ»...
Το δύσκολο κομμάτι είναι να πάρουμε την απόφαση. Το πιο σημαντικό βήμα σε έναν μαραθώνιο είναι η απόφαση να προπονηθούμε. Γιατί, έτσι, η απόφασή μας ήδη μας έχει βάλει σε μια διαδικασία εσωτερικής προσωπικής νίκης. Ένας άνθρωπος, για να κερδίσει μια μεγάλη νίκη, χρειάζεται να κάνει πολλές καθημερινές μικρές.
Ένα παιδί, λοιπόν, το οποίο διαλέγει την καθημερινή μελέτη και την άσκηση από μια εύκολα επαναλαμβανόμενη έξοδο, αυτή η μικρή του νίκη θα τον οδηγήσει στο να είναι καλύτερος πνευματικά, σωματικά και ψυχικά, μέσα από τον αθλητισμό. Ακόμα και η διατροφή θα τον οδηγήσει στη μεγάλη νίκη. Ένας άνθρωπος, ο οποίος επιλέγει μια σαλάτα αντί ενός χάμπουργκερ, έχει κερδίσει μια μικρή νίκη, η οποία θα τον οδηγήσει σε μια πολύ μεγαλύτερη νίκη – την υγεία του.
Μέσα από τον αθλητισμό μαθαίνεις ακριβώς τη μικρή καθημερινή νίκη που μας οδηγεί σε άλλες, πολύ μεγαλύτερες. Και από τον αθλητισμό, επίσης, μαθαίνεις την πειθαρχία, μαθαίνεις να νικάς στη ζωή σου, ακόμα κι αν δεν πετύχεις ακριβώς τον στόχο. Αν δεν πετύχεις, για παράδειγμα, τον στόχο σου να χάσεις 6 κιλά ή να γίνεις πιο fit, με την καρδιά σου πιο δυνατή και τα πνευμόνια σου, τουλάχιστον έχεις κάνει μια προσπάθεια φιλότιμη για να πετύχεις την αλλαγή. Αν καταφέρεις να βελτιώσεις τη ζωή σου προς το καλύτερο, έχεις ήδη σε ψυχοδιανοητικό επίπεδο συντελέσει πολύ μεγάλες αλλαγές. Έχεις επιλέξει την αυτοπειθαρχία από την παρόρμηση και αυτό είναι ήδη μια μεγάλη αλλαγή, είναι "στάση ζωής".

Δώστε μας μερικές πρακτικές συμβουλές από πλευράς άσκησης και διατροφής, για εκείνους που έχουν βάλει (ή σκέφτονται να βάλουν) την άσκηση στη ζωή τους, χωρίς απαραίτητα να είναι επαγγελματίες...
Να μην περιμένουν ποτέ από τον αθλητισμό βίαιες και γρήγορες αλλαγές. Αυτό είναι ένας νόμος, τον οποίο πρέπει να σεβαστούμε όλοι.
Τα προγράμματα που έχουν αποτελέσματα με διάρκεια είναι προγράμματα που έχουν βάθος χρόνου και ουσία. Ποια είναι η ουσία; Ότι ο αθλητισμός δεν μπορεί να είναι «3 μήνες τα δίνω όλα και μετά μπορώ να τρώω ό,τι θέλω», ούτε «επί 5 μέρες γυμνάζομαι και τις άλλες 2 το ρίχνω έξω». Για μένα, το πιο σημαντικό είναι να καταλάβουμε ότι, αν θέλουμε να είμαστε υγιείς, θα πρέπει πρώτα από όλα να ξεκινήσουμε μια δραστηριότητα, η οποία να ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία και την ψυχοσύνθεσή μας. Δεν μπορώ, για παράδειγμα, να κάνω υποχρεωτικά κολύμπι επί βδομάδες, βλέποντας συνέχεια τις ίδιες παραστάσεις, τα ίδια πλακάκια της πισίνας, ενώ μου αρέσει η φύση και το «έξω». Δόξα τω Θεώ, υπάρχουν τόσα αθλήματα και τόσες ευκαιρίες, που δεν μένει κανένας ανικανοποίητος.
Επίσης, για να διατηρείται κάποιος υγιής, δεν πρέπει να ασχοληθεί μόνο με την προπόνησή του. Πρέπει να ασχοληθεί και με τη διατροφή του, και με τον ύπνο του. Όλα είναι εξίσου σημαντικά.

Ποια είναι η σημασία των συμπληρωμάτων διατροφής στην άσκηση;
Με πολύ συγκεκριμένη και εξειδικευμένη στήριξη, μπορείς να βελτιώσεις τη φυσική σου κατάσταση, τόσο αν είσαι ένας απλά ασκούμενος, όσο και αν είσαι αθλητής που κάνει πρωταθλητισμό, που εκεί είναι ακόμα μεγαλύτερες οι ανάγκες.
Εγώ δεν σας κρύβω ότι, από τα 19 μου που κάνω πρωταθλητισμό μέχρι και σήμερα, δεν έχω πάψει ποτέ να χρησιμοποιώ συμπληρώματα διατροφής. Απλά, όταν έκανα πρωταθλητισμό, ήταν διαφορετική η ποσότητα των συμπληρωμάτων διατροφής και διαφορετικά τα είδη από αυτά που χρησιμοποιώ όταν έχω μικρότερα ποσοστά έντασης ή ποσότητας στην προπόνησή μου.

Ανάλογα με τον άνθρωπο, διαφέρει και η ανάγκη για συμπληρώματα διατροφής;
Σε κάποιο βαθμό, ναι. Νομίζω, όμως, ότι υπάρχουν συγκεκριμένα βασικά συμπληρώματα, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιήσουν όλοι.
Για παράδειγμα, για μένα τα Ω3 λιπαρά οξέα, το Krill, ένα βασικό συμπλήρωμα πολυβιταμίνης και μια καλή πρωτεΐνη, είναι συμπληρώματα που έχω κρατήσει και πέρα από τον πρωταθλητισμό στη ζωή μου. Όταν έκανα πρωταθλητισμό, φρόντιζα να έχω και συμπληρώματα διατροφής, τα οποία βελτίωναν το καρδιοαναπνευστικό μου και την κυκλοφορία. Αλλά, όταν δεν έκανα κορυφαίο πρωταθλητισμό, κάποια βασικά συμπληρώματα διατροφής (την πολυβιταμίνη μου, τα Ω3 λιπαρά οξέα και την πρωτεΐνη) τα είχα πάντοτε στη διατροφή μου. Ούτως ή άλλως, και στη φυσιολογική μου ζωή, θέλοντας να μειώσω τις τοξίνες, δεν τρώω κόκκινο κρέας εδώ και δέκα χρόνια. Αμέσως αυτό με κάνει να έχω μεγαλύτερη ανάγκη από συμπληρώματα διατροφής σε πρωτεΐνη – δεν θέλω να τοξινώνομαι παίρνοντας ζωικές πρωτεΐνες.
Όταν είναι καλή η πηγή της πρωτεΐνης, όταν ξέρω ότι δεν υπάρχουν αντιβιοτικά, όπως συμβαίνει για παράδειγμα με τα συμπληρώματα της Solgar, δεν έχω ποτέ το παραμικρό πρόβλημα. Φρόντιζα πάντα η ποιότητα των συμπληρωμάτων διατροφής να είναι Α επιπέδου, όπως Α επιπέδου ήταν και η προετοιμασία μου. Χρησιμοποιούσα από τα 19 μου συμπληρώματα διατροφής της Solgar – και εξακολουθώ. Είναι η μάρκα που εμπιστεύομαι και για το παιδί μου. Από τη στιγμή που το παιδί μου βρέθηκε στην κοιλιά της μαμάς του, έπαιρνε συμπληρώματα διατροφής έμμεσα μέσω εκείνης, αφού – όπως εγώ, έτσι και η γυναίκα μου εμπιστεύεται τη Solgar. Από τον τρίτο μήνα της γέννησής του μέχρι και τώρα, του δίνουμε το συμπλήρωμα διατροφής Chewable DHA της Solgar που βοηθά στην ανάπτυξη των εγκεφαλικών λειτουργιών κι επομένως ευνοεί πάρα πολύ τη μαθησιακή του διαδρομή. Ασφαλώς, φροντίζεις τα παιδιά σου να τρώνε καλά και δεν παίρνεις συμπληρώματα διατροφής για να καλύψεις κάτι που δεν έδωσες στο παιδί σου.

Ποια θεωρείτε τα απαραίτητα στοιχεία που πρέπει να λαμβάνει ο οργανισμός πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την άσκηση, ώστε να μπορέσει να αντεπεξέλθει σε απαιτητικά προγράμματα εκγύμνασης;
Το απαιτητικό πρόγραμμα έχει δύο όψεις: μπορεί να είναι είτε καρδιοαναπνευστικά απαιτητικό, είτε μυϊκά απαιτητικό. Ή μπορεί να είναι και τα δύο.
Αν είναι κυρίως καρδιοαναπνευστικό το άθλημα, ένα άθλημα αντοχής για παράδειγμα ή ένα αερόβιο (δεν μπορώ τώρα να μιλήσω με ακραίους όρους), εκεί το μοτέρ πηγαίνει στα κόκκινα. Πριν από το σημείο στο οποίο εμείς έχουμε δύσπνοια, αλλά κάτω από το επίπεδο που αρχίζουμε να λαχανιάζουμε, θα έδινα έμφαση σε μια πολύ καλή ενυδάτωση, να έχουμε τα σωστά μέταλλα μέσα στον οργανισμό. Άρα, ένα πολύ καλό ισοτονικό ρόφημα κατά τη διάρκεια, μια καλή υδατανθράκωση πριν και, στην αποκατάσταση, θα χρησιμοποιούσα ένα διάλυμα το οποίο θα είχε σχέση 3 προς 1, υδατάνθρακα και πρωτεΐνης, ή 2 προς 1, το οποίο θα μου έκανε πολύ καλή αποκατάσταση.
Αν είχα πολλά βάρη και μυϊκό έργο, θα αύξανα κάπως την ποσότητα της πρωτεΐνης μετά την άσκηση ακριβώς.
Για τη διάρκεια της άσκησης και για το πριν την άσκηση, ακόμα και όταν θα έκανα βάρη, θα φρόντιζα πολύ καλά την ενυδάτωσή μου, έχοντας επίσης ένα πολύ καλό ισοτονικό κατά τη διάρκεια της άσκησης, εφόσον κουραζόμουν πολύ. Αν είχα κάνει μόνο βάρη και ήθελα να κρατήσω τα κιλά μου χαμηλά για μακρά περίοδο, θα πήγαινα σε καθαρή πρωτεΐνη.

Και ένα μήνυμα για τους ανθρώπους που δεν αποφασίζουν να ασχοληθούν με τον αθλητισμό;
Πολλοί το κάνουν για την κοινωνία, άλλοι το κάνουν επειδή μπορεί να πλησιάζει το καλοκαίρι... «Βρες το βαθύτερο ‘γιατί’ και κάν’ το για σένα. Αξίζεις!».

 

Ο Διάπλους του Αιγαίου και η ISOPLUS
«Στο γεγονός ότι τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να εμπνέονται σήμερα, παρότι πολλά ήταν αγέννητα στις μεγάλες μου διακρίσεις (κάτι ιδιαίτερα τιμητικό για μένα), έχει συμβάλλει αποφασιστικά και η στήριξη του κ. Γιώργου Κωτσιόπουλου, Προέδρου της ISOPLUS. Τον καιρό του Διάπλου του Αιγαίου το 2011, πήραμε την πρωτοβουλία να δημιουργήσουμε ένα βίντεο, κατά την προετοιμασία και την τέλεση του Διάπλου, το οποίο παίζει συνέχεια σε όλα τα σχολεία της Ελλάδας, δημιουργώντας αυτόν τον απαραίτητο σύνδεσμο μεταξύ εμού και των παιδιών.
Οι εικόνες του Διάπλου έχουν συνδεθεί με εικόνες από την ολυμπιακή μου προετοιμασία ή από όταν άναβα τον βωμό στο Ολυμπιακό Στάδιο, ή από όταν έφερνα το χρυσό ή το αργυρό ολυμπιακό μετάλλιο. Όλες μαζί «δέθηκαν» σε ένα βίντεο, την παραγωγή του οποίου στήριξε η ISOPLUS, με αποτέλεσμα έτσι να μπορούμε να εμπνέουμε ακόμα περισσότερα παιδιά. Πρόκειται για ένα τεράστιο όχημα, μέσω του οποίου μπορώ εγώ να μεταφέρω όλη αυτή την ενέργεια στο σήμερα, σε παιδιά που ήταν ακόμα αγέννητα όταν εγώ είχα τις μεγάλες μου στιγμές. Και σε αυτό με βοήθησε πραγματικά η συνεργασία μου με ανθρώπους που είχαν όραμα, όπως ήταν ο κ. Γιώργος Κωτσιόπουλος».

 

who is who

Νίκος Κακλαμανάκης
O Νίκος Κακλαμανάκης είναι Χρυσός Ολυμπιονίκης (Ατλάντα 1996) και Αργυρός Ολυμπιονίκης (Αθήνα 2004). Έχει κατακτήσει 3 Παγκόσμια Πρωταθλήματα (1996, 2000, 2001) και, επιπροσθέτως, δύο αργυρά μετάλλια (1995, 2003) και ένα χάλκινο μετάλλιο (1992). Συμμετείχε συνολικά σε 5 Ολυμπιάδες (1992, 1996, 2000, 2004, 2008).
Επί 12 συναπτά έτη βρισκόταν στο top-6 των Παγκόσμιων Πρωταθλημάτων, ενώ, από το 2004 και μέχρι σήμερα, κατέχει το ρεκόρ του Καλύτερου Αθλητή Ολυμπιακής Ιστιοσανίδας Όλων των Εποχών, βάσει των παραπάνω διακρίσεων που έχει κατακτήσει στη διάρκεια της καριέρας του.
Το 2000, ο Νίκος Κακλαμανάκης ήταν ο Σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ (και, ως εκ τούτου, ο πρώτος αθλητής που μπήκε στο στάδιο). Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, ο Νίκος Κακλαμανάκης ήταν ο τελευταίος λαμπαδηδρόμος που άναψε τον βωμό στο Ολυμπιακό Στάδιο, κηρύσσοντας την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων (ο μοναδικός Έλληνας που έχει λάβει αυτή την τιμή).
Έχει διαπλεύσει το Αιγαίο με την ιστιοσανίδα του 2 φορές: Το 1997 (Σούνιο-Κρήτη) σε 2 ημέρες και το 2011 (Άνδρος-Κάρπαθος), σε 3 ημέρες.
Σήμερα ο Νίκος Κακλαμανάκης μοιράζεται τις πολύτιμες εμπειρίες του τόσο με κορυφαίους ηγέτες επιχειρήσεων ως εμπνευστής και εκπαιδευτής (motivational speaker - leadership trainer), όσο και με σχολεία και αθλητικά σωματεία, στο πλαίσιο της ανταποδοτικότητας και της Κοινωνικής Ευθύνης.