Παιδί

Show_to_kalokairi_teleiwse_site
Παιδί

Πώς αντιμετωπίζουμε τη σχολική φοβία;

της Βιβέτα Λαϊνιώτη

Το καλοκαίρι τελείωσε, οι ανέμελες μέρες των διακοπών αποτελούν πλέον μια όμορφη ανάμνηση για όλους και η καθημερινότητα επιστρέφει στους γνώριμους ρυθμούς της. Μαζί με αυτήν, επιστρέφει και το πρώτο κουδούνι, δίνοντας το «σύνθημα» στους μαθητές για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Η επιστροφή στο σχολείο μπορεί για πολλά παιδιά να σημαίνει χαρά και επανασύνδεση με τους φίλους και τους δασκάλους τους. Γι’ άλλα, όμως, αποτελεί μια νέα πραγματικότητα που, πολλές φορές, γίνεται αποδεκτή με μεγάλη δυσκολία. Μιλάμε φυσικά για τα «πρωτάκια», για τα οποία το πρώτο σχολικό κουδούνι, θα σημάνει και τον πρώτο, δύσκολο αποχωρισμό από τη ζεστή αγκαλιά της μητέρας. Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς που αντιμετωπίζουν τις φοβίες του παιδιού για το σχολείο;
Ένας γενικός κανόνας που ισχύει για όλες τις ηλικίες, υποστηρίζει πως ο καλύτερος τρόπος για να νικήσουμε τους φόβους μας είναι να έρθουμε αντιμέτωποι με αυτούς. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση της σχολικής φοβίας. Σημαντικό, ωστόσο, πριν φτάσουμε στην αντιμετώπιση του φόβου, είναι να προετοιμάσουμε σωστά το παιδί μας για τις αλλαγές που θα συναντήσει με την είσοδό του στη σχολική κοινότητα. Θα πρέπει με όσο το δυνατό πιο απλό και στοργικό τρόπο να του μιλήσουμε για το νέο περιβάλλον και τις ασχολίες που θα μπουν στην καθημερινότητά του, αλλά και τους νέους φίλους που θα γνωρίσει. Στο επίπεδο της προετοιμασίας, θα πρέπει να το αφήσουμε να συμμετέχει ενεργά, επιλέγοντας τα σχολικά είδη που του αρέσουν και ενθαρρύνοντάς το να μας μιλήσει για τους φόβους και τις ανησυχίες του. Καταθέτοντας μια δική μας αντίστοιχη εμπειρία, θα το βοηθήσουμε να κατανοήσει ότι, τα συναισθήματα που νιώθει είναι φυσιολογικά, αλλά και αντιμετωπίσιμα.
Το γεγονός είναι πως το παιδί δεν μπορεί να αποφύγει το σχολείο. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως πρέπει να το πιέσουμε με κάθε τρόπο, ώστε να μπει στο σχολικό ή την αίθουσα. Ο σωστός τρόπος είναι να το βοηθήσουμε σε μια σταδιακή έκθεση στο αγχογόνο πρόβλημά του, να το ενισχύσουμε και να αποσύρουμε σταδιακά την υποστήριξή μας, σύμφωνα με την πρόοδο που πραγματοποιεί. Χρειάζεται υπομονή και επιμονή.
Ζητώντας αξιόπιστες πληροφορίες κι από άλλους ανθρώπους (τη συνοδό στο σχολικό, τη δασκάλα κλπ), μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα την έκταση του προβλήματος. Αν, για παράδειγμα, τα συμπτώματα και οι αντιδράσεις υποχωρούν γρήγορα, μετά την αποχώρηση της μητέρας από το σχολείο και το παιδί αρχίζει να συμπεριφέρεται φυσιολογικά, τότε δεν έχουμε σοβαρό πρόβλημα. Σύντομα θα ελέγξει και τις αντιδράσεις του τη στιγμή του αποχωρισμού.
Αν, ωστόσο, η σχολική φοβία και τα συμπτώματά της δεν υποχωρήσουν το πολύ σε ένα τρίμηνο, καλό είναι να αναζητηθεί η βοήθεια ειδικού παιδοψυχολόγου.

Όταν έρθετε αντιμέτωποι με το πρόβλημα...
• Μην υποχωρείτε και κρατάτε το παιδί στο σπίτι, παρά μόνο αν βρεθείτε μπροστά σε μια ανεξέλεγκτη κατάσταση, που δεν μπορείτε να χειριστείτε. Αν αυτό επαναλαμβάνεται συχνά, σκεφτείτε να απευθυνθείτε σε ειδικό.
• Αν σας ειδοποιήσουν για παρόμοιες, έντονες, αντιδράσεις στο σχολείο (ασταμάτητο κλάμα, εκνευρισμό, κοιλόπονο κτλ), πηγαίνετε να το δείτε, μην του ασκείτε κριτική και μην το πάρετε στο σπίτι αμέσως. Φροντίστε να ηρεμήσει εντός του σχολικού περιβάλλοντος, συμπεριφερθείτε φυσιολογικά, δείχνοντας κατανόηση στο πρόβλημά του.
• Αν χρειαστεί, μπορείτε να τον συνοδεύσετε στο σχολείο ή να μπείτε στην τάξη μαζί του. Αυτό μπορεί να επαναληφθεί και με διαφορετικά πρόσωπα (π.χ. μπαμπάς, παππούς κλπ), ώστε σταδιακά να καταπολεμηθεί ο φόβος αποχωρισμού.
• Διαβεβαιώστε το παιδί ότι και άλλα παιδιά είχαν (και έχουν) τις ίδιες δυσκολίες κι ότι πολύ σύντομα οι φόβοι του θα ξεπεραστούν. Προσπαθήστε να του περάσετε το μήνυμα ότι, το σχολικό περιβάλλον είναι το ίδιο ασφαλές και φιλικό με το σπιτικό περιβάλλον του.
• Αποφεύγετε να τιμωρείτε το παιδί, αλλά αντιθέτως επιβραβεύστε ακόμα και την πιο μικρή του επιτυχία στον αγώνα να ξεπεράσει το άγχος αποχωρισμού.

 

 

Δείτε εδώ πώς δημιουργείται ο παιδικός σχολικός φόβος