Fitness

Show_368
Fitness

Νίκος Κακλαμανάκης: Η Ελλάδα έχει πολύ μεγάλη δύναμη

της Νεκταρίας Καρακώστα

Δεκατέσσερα χρόνια μετά τον πρώτο διάπλου που έκανε το 1997, από το Σούνιο στην Κρήτη μέσα σε δύο μέρες,με στόχο την προβολή της Ελλάδας διεθνώς και την στήριξη της προσπάθειας διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, ο Νίκος Κακλαμανάκης, ο Νικόλας όλων των Ελλήνων, ανέβηκε και πάλι στην ιστιοσανίδα του για μια εξίσου δύσκολη «αποστολή».  Να διαπλεύσει το Αιγαίο, διανύοντας 320 ναυτικά μίλια. Αρωγός του σε αυτήν την φιλόδοξη, όσο και δύσκολη προσπάθεια, στάθηκε η Solgar, μια εταιρεία της ISO-PLUS.

Ξεκινήσατε από την Άνδρο και καταλήξατε στην Κάρπαθο. Πώς σχεδιάστηκε η διαδρομή; Είχε κάποιο συμβολικό χαρακτήρα;


Η διαδρομή σχεδιάστηκε με στόχο να περάσω από τόπους, σχετικά απομακρυσμένους από το κέντρο του Αιγαίου (αν θεωρήσουμε ότι κέντρο του Αιγαίου είναι η Μύκονος, η Νάξος και η Πάρος). Ήθελα να βρεθώ σε νησιά λιγότερο προβεβλημένα, γι’ αυτό και πέρασα από τη Δονούσα, τα Κουφονήσια, την Αμοργό και την Κάρπαθο. Ήθελα να τονίσω την περιφέρεια και να συναντήσω παιδιά σε περιοχές όπου οι πιθανότητες να δουν από κοντά έναν Ολυμπιονίκη, ήταν περιορισμένες. Οπότε, πράγματι υπήρχε ένας σχετικός σχεδιασμός.


Η δε Άνδρος και η Αμοργός αποτελούν σημεία των παιδικών μου χρόνων. Στην μεν Άνδρο πρωτογνώρισα τη θάλασσα, η δε Αμοργός είναι η πατρίδα της γιαγιάς μου και ήθελα να περάσω από εκεί, για να τιμήσω το νησί.

Ποιος ήταν ο σκοπός αυτού του ταξιδιού;
Η ανάγκη να φωτιστεί το κατ’ εξοχήν ελληνικό Αιγαίο, ως ζωοφόρος δύναμη και το σημείο όπου εγώ ανέπτυξα την αθλητική μου δραστηριότητα. Το Αιγαίο είναι ο λόγος για τον οποίο είχα κάθε μέρα έναν καταπληκτικό άνεμο και μια θάλασσα, για να προετοιμαστώ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο πάνω στο άθλημά μου. Ο άλλος σκοπός, ήταν να τιμήσω τον κάθε περήφανο Έλληνα για την εμπιστοσύνη, την εκτίμηση και την αγάπη που μου έχει δείξει τόσα χρόνια και να του μεταφέρω πίσω αυτήν την αγάπη. Τρίτος σκοπός, να μεταλαμπαδεύσω μηνύματα υπέρβασης στα νέα παιδιά, που τόσο το έχουν ανάγκη. Σημαντική στιγμή του ταξιδιού μου, ήταν στην κατάληξη της πορείας μου στην Κάρπαθο. είχα την τιμή να περάσω από το μνημείο του ήρωα σμηναγού Ηλιάκη, στο πρόσωπο του οποίου ήθελα να τιμήσω τον ήρωα Έλληνα.

Πήγαν όλα κατ´ ευχήν; Τι σας έδωσε αυτή η εμπειρία;
Μου έδωσε ασφαλώς καταπληκτικές στιγμές ανταλλαγής ενέργειας με τον κόσμο. δεν έδωσα μόνο εγώ στον κόσμο, αλλά πήρα κιόλας πολλά. Αυτό που μου έμεινε ήταν η πολύ θερμή υποδοχή από τους κατοίκους, ειδικά στους πολύ απομακρυσμένους προορισμούς.


Μέσα στο ταξίδι υπήρχαν βέβαια και πολλοί αστάθμητοι παράγοντες. Η διαδρομή αποδείχθηκε πάρα πολύ δύσκολη. Η πρόγνωση ήταν για περίπου 3-5 μποφόρ και τελικά έκανε από 2 έως και πάνω από 7. Επίσης, ο κυματισμός ήταν ιδιαίτερα υψηλός, ειδικά στο στενό πλησιάζοντας στη Δονούσα, όπου τα κύματα έφταναν σε ύψος έως και τα 4,5 μέτρα. Επιπλέον, ο αέρας στο Καρπάθιο αποδείχθηκε πολύ δύσκολος, έκοψε στα 2-3 μποφόρ, κάτι που έκανε το εγχείρημα πάρα πολύ δύσκολο. Ήταν μια πάρα πολύ μεγάλη πρόκληση, που κινήθηκε πραγματικά εκτός προγνώσεων.


Σκοπός μου ωστόσο, δεν ήταν να κάνω μία αθλητική υπέρβαση, όσο το να μεταφέρω κάποια μηνύματα στους νέους ανθρώπους: ότι η Ελλάδα, αν μας επιτρέψουν να ονειρευόμαστε και να στοχεύουμε, μπορεί να πετύχει πράγματα και ότι έχουμε μια πάρα πολύ μεγάλη δύναμη, την οποία καλό θα είναι να την διοχετεύσουμε προς τα έξω. Δεν ήταν αθλητική η προσπάθειά μου, αλλά συμβολική, ανθρώπινη και κοινωνική.


Θέλησα να δώσω μια νότα αισιοδοξίας στους Έλληνες, που αυτήν τη στιγμή ως χώρα, την έχουμε ανάγκη. Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους ανθρώπους που με ακολουθούσαν με τα φουσκωτά τους, οι οποίοι ήταν υπεύθυνοι, τόσο για την ασφάλεια του διάπλου, όσο και για να υπάρχει η μαρτυρία του ταξιδιού. Επίσης,  θα ήθελα να ευχαριστήσω την ISO-PLUS και συγκεκριμένα τον κ. Κωτσιόπουλο, που πίστεψε και με στήριξε σε αυτό το όραμα. Η ιδέα του διάπλου ήταν κάτι που του είχα πει σε μια χαλαρή συζήτηση, όμως εκείνος, παρά τη δύσκολη εποχή που διανύουμε, βοήθησε και φρόντισε να υλοποιηθεί. Από τον κ. Κωτσιόπουλο άκουσα λίγα λόγια, αλλά είδα πολλές πράξεις.

Η κρίση ήταν ο λόγος για τον οποίο επιλέχθηκε αυτή η χρονική στιγμή;
Αρχικά, ο σκοπός μου ήταν να κάνω έναν υπέρ-διάπλου από τη Αθήνα στην Κρήτη και προς το Καστελόριζο. Τα  μηνύματα των καιρών όμως, με ώθησαν να δράσω με περισσότερα κοινωνικά και ανθρώπινα κριτήρια και λιγότερο αθλητικά. Να μην κάνω δηλαδή μια υπέρβαση τόσο μεγάλη όσο την είχα φανταστεί, αλλά να έχω χρόνο στους μεσοσταθμούς, ώστε να μπορώ να επικοινωνήσω με την τοπική κοινωνία, να βγαίνω και να μιλώ στους κατοίκους και στα παιδιά στα σχολεία, που το είχαν τόση ανάγκη.

Τι ακούσατε από τους κατοίκους;
Ο κόσμος είναι πάρα πολύ προβληματισμένος, θεώρησε πάρα πολύ σημαντική την κίνηση να τους επισκεφθώ – ειδικά στα μη προβεβλημένα νησιά, από την Αμοργό και κάτω. Αισθάνθηκα ότι εκείνοι είχαν περισσότερο την ανάγκη να με ευχαριστήσουν, το θεώρησαν πολύ σημαντικό ότι ήμουν εκεί. Όπως επίσης στην Άνδρο που, παρόλο που είναι πολύ κοντά στην Αθήνα, δεν είναι ιδιαίτερα προβεβλημένο νησί και εκεί οι κάτοικοι είχαν την ανάγκη πιστεύω να με ευχαριστήσουν περισσότερο – χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι οι Μυκονιάτες π.χ. δεν με ευχαρίστησαν. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι στα μη προβεβλημένα νησιά, η ανάγκη των παιδιών να επικοινωνήσουν μαζί μου, φάνηκε πως ήταν μεγαλύτερη.
Όλα αυτά τα νησιά, μόλις μπει ο χειμώνας, είναι ξεχασμένα. Συνάντησα «ξεχασμένους», αλλά αυθεντικούς Έλληνες. Στους νησιώτες βλέπει κανείς μια ζωντανή Ελλάδα, τη φιλοξενία που πάντα υπάρχει.
Από κάθε σημείο από το οποίο πέρασα, είδα πολύ μεγάλο προβληματισμό, παιδιά «διψασμένα» για ελπίδα, μελαγχολικά βλέμματα... Πίσω από το μπράβο, πίσω από τα χαμόγελα και την ελληνική σημαία, διέκρινα τη μελαγχολία και τον προβληματισμό που υπάρχει στην κοινωνία μας σήμερα.

Έχετε μάθει να πολεμάτε με την θάλασσα. Η δική μας μάχη ως χώρα είναι μια μάχη που θα κερδηθεί;
Είναι τόσα τα δεδομένα τα οποία αλλάζουν από μέρα σε μέρα και τόσοι οι αστάθμητοι παράγοντες που ακόμη και κάποιος που κάνει πολιτικό ρεπορτάζ ή ακόμη και κάποιος που δουλεύει στο χρηματιστήριο, ίσως να μην μπορεί να απαντήσει. Δεν μπορώ να προβλέψω πού θα μας βγάλει η κρίση, θεωρώ όμως ότι κάποια στιγμή θα εκτονωθεί. Η Ελλάδα υπήρχε πριν, θα υπάρχει και μετά την κρίση. Κι εμείς, ως Έλληνες, οφείλουμε να θυμόμαστε από πού προερχόμαστε, για να καταλάβουμε προς τα πού πάμε. Εμείς διδάξαμε πολιτισμό σε όλο τον κόσμο.
Δεν είναι τυχαίο ότι μια μικρή ταινία που έγινε για να ανακοινώσω τον διάπλου γυρίστηκε κυρίως στην αρχαία Δήλο. Η αρχαία Δήλος ήταν το κέντρο των Κυκλάδων (λέγονται άλλωστε Κυκλάδες επειδή κυκλώνουν την αρχαία Δήλο). Με αφετηρία λοιπόν τη Δήλο, ήθελα ακριβώς να θυμίσω από πού προερχόμαστε και να θυμίσω ότι οι Έλληνες πάντοτε είχαμε δύναμη και θα έχουμε. Απλώς τώρα περνάμε ένα μεταβατικό και πολύ δύσκολο στάδιο. Είναι καθαρά συμβολικά τα μηνύματά μου.


Ποια θεωρείτε μέχρι σήμερα την πιο συγκινητική στιγμή της καριέρας σας;
Θα ήταν λίγο άδικο να απομονώσω μια στιγμή, γιατί υπάρχουν μικρές, πολύ δυνατές στιγμές, που είναι εξίσου σημαντικές με αυτές που φαντάζουν μεγάλες στα μάτια του κόσμου.
Το άναμμα του βωμού, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 ήταν ασφαλώς μια μοναδική στιγμή, η μοναδική στιγμή που έχει νιώσει Έλληνας και είχα την τιμή να το ζήσω αυτό μόνο εγώ.
Αλλά και τα ολυμπιακά μετάλλια και το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν εξίσου μοναδικές στιγμές. Ίσως είναι λίγο ακραίο να βάζω μαζί το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα και τα ολυμπιακά μετάλλια, αλλά ένα παιδάκι στα 11 ή στα 13 του, όταν κερδίζει μια ιστιοδρομία, έχει έναν απίστευτα μεγάλο ενθουσιασμό. Ασφαλώς για τον κόσμο, το ένα φαντάζει πολύ μεγάλο και  το άλλο μικρό. Αλλά για εμένα, όλες οι στιγμές είναι εξίσου σημαντικές. Και κάθε στιγμή έχει σημασία για τον τρόπο που την έχεις οραματιστεί και για τον τρόπο που την έχεις βιώσει.

Ποιο ήταν το σύνθημα του διάπλου;
«Με τη δύναμη της Ελλάδας». Όλο αυτό δεν έγινε τη δική μου δύναμη, δεν ήταν κάτι που αφορούσε μόνο τον Νικόλα.  Πήρα δύναμη από τους Έλληνες για να το κάνω αυτό. Υπάρχει μια δύναμη στην Ελλάδα, όσο κι αν είναι κρυμμένη κάπου, την οποία επικαλέστηκα για να φέρω εις πέρας αυτήν την αποστολή.
Σε πείσμα των καιρών, με τη δύναμη της Ελλάδας ονειρευόμαστε, στοχεύουμε, προσπαθούμε, πετυχαίνουμε. Αυτό είναι για εμένα το σύνθημα του διάπλου.