Fitness

Show_%ce%a3%cf%85%ce%bd%ce%ad%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%85%ce%be%ce%b7-%ce%a0%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%bb%ce%ae-%ce%99%ce%b1%ce%ba%cf%89%ce%b2%ce%ac%ce%ba%ce%b7
Fitness

Περικλής Ιακωβάκης: «Ο πρωταθλητισμός χρειάζεται πολύπλευρη προσπάθεια»

του Θεόδουλου Παπαβασιλείου

 

Είναι ένας αθλητής, που κατά τη διάρκεια της καριέρας του, μας έκανε πολλές φορές να νιώσουμε περήφανοι. Τόσο για τις μεγάλες του επιτυχίες σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, όσο και για το ήθος και τη σεμνότητά του. Ο Περικλής Ιακωβάκης νιώθει ότι αποχώρησε από τον στίβο «πλήρης αποτυχιών και επιτυχιών».
Ο αθλητισμός, ωστόσο, εξακολουθεί να κατέχει κυρίαρχη θέση στη ζωή του, καθώς μέσα από τις νέες δραστηριότητές του, συνεχίζει να προσφέρει σε αυτόν τη γνώση, την εμπειρία και την αγάπη του.

Έχει περάσει περίπου ενάμιση χρόνος από το επίσημο φινάλε της πρωταθλητικής σας σταδιοδρομίας στο στίβο. Ποιες είναι οι νέες δραστηριότητες και τα σχέδια για το μέλλον;
Αυτή τη στιγμή υπηρετώ στο Ανώτατο Συμβούλιο Αθλητισμού Ενόπλων Δυνάμεων, το ΑΣΑΕΔ. Έχω την τιμή να είμαι αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας. Ασχολούμαστε καθημερινώς με οτιδήποτε έχει να κάνει με αθλητικά θέματα των Ενόπλων Δυνάμεων, των Παραγωγικών Σχολών. Είτε αυτά έχουν να κάνουν με οργάνωση πρωταθλημάτων, με εκγύμναση των μαθητών ή των αξιωματικών, είτε αυτά έχουν να κάνουν με εκδηλώσεις, όπως είναι ο Αυθεντικός Μαραθώνιος της Αθήνας. Γενικώς το ΑΣΑΕΔ βοηθά πάρα πολύ στη διοργάνωση, παρέχοντας και εξοπλισμό και ανθρώπους.

Άρα παραμένετε στο χώρο του αθλητισμού, αλλά από άλλο πόστο...
Ακριβώς. Αυτή είναι η μία ενασχόληση, η κύρια. Από εκεί και πέρα υπάρχουν διάφορα άλλα μικρότερα, όπως το ότι έχω αναλάβει, για παράδειγμα, την προπόνηση ομάδας τρεξίματος που έχει σχηματίσει ιδιωτική εταιρία. Ασχολούμαι, επίσης, με τα κοινά του ευρωπαϊκού στίβου ως μέλος της Επιτροπής Αθλητών της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Στίβου και, σύντομα θα αναλάβω και καθήκοντα Προέδρου (Chairman) της Επιτροπής. Η εκλογή μου στην επιτροπή έχει γίνει από τους Ευρωπαίους αθλητές ενώ στο τελευταίο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ψηφίστηκαν έξι αθλητές ως εκπρόσωποι στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία.

Υπάρχουν κάποιες στιγμές στην πορεία σας που ξεχωρίζετε;
Ναι φυσικά υπάρχουν κάποιες στιγμές όλα αυτά τα χρόνια, που έχω ξεχωρίσει. Στιγμές μεγάλης χαράς και επιδόσεων όπως το Χρυσό στο Παγκόσμιο Εφήβων του 1998, το Χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Ανδρών του 2003 στο Παρίσι, την «μαγική» χρονιά του 2006 που έκανα το ατομικό μου ρεκόρ 47:82 και κέρδισα τον τίτλο του πρωταθλητή Ευρώπης και του καλύτερου αθλητή στα 400μ με εμπόδια της χρονιάς. Είχα όμως και άσχημες στιγμές όπως ο τραυματισμός μου 60 μέρες πριν τους Ολυμπιακούς της Αθήνας που με έμαθαν να διαχειρίζομαι την «αποτυχία». Ξεχωρίζω την σεζόν του 2009 που βγήκα 5ος στο Παγκόσμιο του Βερολίνου που, μέχρι να πάω εκεί στα προκριματικά, ήταν μια απογοητευτική χρονιά και αυτή η εναλλαγή φόρμας με έμαθε να έχω ακόμα μεγαλύτερη υπομονή και καλύτερη διαχείριση πίεσης. Τέλος, θα θυμάμαι για πάντα την τελευταία μου εμφάνιση με την Εθνική Ομάδα Στίβου το 2015 στο Ηράκλειο. Το ζεστό χειροκρότημα από τους θεατές και τους συναθλητές/τριες μου παρουσία της οικογένειάς μου, ήταν μια εμπειρία που εύχομαι να ζήσουν και άλλοι στο μέλλον.

Να μείνουμε λίγο σε αυτό. Ο πρωταθλητισμός φτάνει έναν αθλητή στα όριά του ή είναι όλα θέμα οργάνωσης, προετοιμασίας, στόχων, μιας πολύπλευρης προσπάθειας;
Είναι σαφώς πολύπλευρη προσπάθεια και δεν έχει να κάνει μόνο με το «πάω κάθε μέρα στο γήπεδο και κουράζομαι πάρα πολύ». Μπορούμε να πάρουμε δύο ίδια ταλέντα -θεωρητικά, γιατί ποτέ το ταλέντο δεν είναι ακριβώς ίδιο: ο ένας κάνει περισσότερη προπόνηση από τον άλλο, αλλά δεν έχει όλα τα γύρω-γύρω που είναι κατάλληλα και ταιριάζουν σε εκείνον: τρόπο ζωής, διατροφή, ύπνο, συμπληρώματα διατροφής, αποκατάσταση, ψυχολογική και υποστηρικτική βοήθεια κτλ. Ο άλλος έχει όλα τα γύρω-γύρω τακτοποιημένα, και παρά το γεγονός ότι δεν γυμνάζεται τόσο καλά, μπορεί να έχει καλύτερο αποτέλεσμα, διότι ακριβώς είναι θέμα πολύπλευρης προσπάθειας και συνισταμένη πολλών πραγμάτων.

Από άποψη συναισθημάτων τι υπερισχύει όταν ένας αθλητής βρίσκεται μέσα στο στίβο; Η χαρά μιας μεγάλης επιτυχίας ή η απογοήτευση για μια κακή εμφάνιση;
Πάρα πολλές φορές, ακόμα και η απογοήτευση είναι αυτή που θα σου δώσει το κίνητρο για να συνεχίσεις. Εγώ το έχω βιώσει και στην καριέρα μου και στη ζωή μου και νομίζω ότι το πιο σημαντικό από όλα είναι να βρεις τη χρυσή τομή και να προσπαθείς να αντιμετωπίζεις και τις πολύ μεγάλες χαρές, αλλά και τις μεγάλες αποτυχίες με τον ίδιο τρόπο. Δηλαδή, να ακολουθήσεις μια ίδια μεθοδολογία συμπερασμάτων, του αποτελέσματος και καθορισμού των επόμενων βημάτων και στόχων.

Θεωρείτε ότι ο στίβος στην Ελλάδα έχει την αναγνώριση που του αξίζει;
Νομίζω πως ναι. Θεωρώ πως και στη συνείδηση του κόσμου και στη συνείδηση της Πολιτείας, ο στίβος έχει τη θέση που του αρμόζει.

Με ποιους τρόπους θα μπορούσαμε να ενισχύσουμε το ενδιαφέρον αυτό, αλλά και να προσελκύσουμε και «νέο αίμα» στο χώρο;
Πάντα υπάρχει το καλύτερο και πάντα υπάρχει και το χειρότερο. Μακάρι να υπήρχε πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Η αλήθεια είναι ότι φέτος το Σεπτέμβρη παρουσιάστηκε μια τεράστια αύξηση της συμμετοχής νεαρών παιδιών στις κατά τόπους ακαδημίες στίβου σε όλη την Ελλάδα. Ήταν ένα πολύ ευχάριστο συμβάν αυτό που δείχνει και την στροφή των νεότερων γενιών προς τον αθλητισμό.

Υπάρχει κάποια εξήγηση για αυτό;
Συνήθως, αμέσως μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, υπάρχει μία αυξημένη κινητικότητα, αλλά ειδικά φέτος έχω ακούσει από πάρα πολλούς συλλόγους, από διαφορετικά μέρη της Ελλάδας, ότι υπήρξε τρομακτική αύξηση του ενδιαφέροντος από γονείς για να στείλουν τα παιδιά τους στο στίβο και αυτό είναι πάρα πολύ ευχάριστο. Γιατί όταν μιλάμε για ακαδημίες, μιλάμε για παιδιά τα οποία είναι στις ηλικίες του δημοτικού. Ελπίζω σε 7 με 10 χρόνια, που αυτά τα παιδιά θα έχουν φτάσει στην εφηβική ηλικία, να αρχίσουν να παίρνουν μέρος σε αγώνες, να μπαίνουν -γιατί ουσιαστικά στο στίβο ξεκινάς μετά τα 17-18- σε ένα κανάλι λίγο ανταγωνιστικό σε εισαγωγικά σε διεθνείς οργανώσεις, ελπίζω τότε η μαγιά αυτή να αποδώσει καρπούς.

Η άθληση/άσκηση έχει γίνει η νέα τάση που όλο και περισσότεροι εντάσσουν στην καθημερινότητά τους. Μάλιστα, υπάρχει μια προτίμηση στα αθλήματα αντοχής, όπως είναι ο μαραθώνιος, η ποδηλασία και τα εξατομικευμένα προγράμματα γυμναστηρίων (crossfit, trx κ.ά.). Πού πιστεύετε ότι οφείλεται το φαινόμενο αυτό; Είναι θέμα εκτόνωσης, είναι θέμα συνειδητοποίησης της ανάγκης για άθληση;
Νομίζω ότι είναι και τα δύο αυτά μαζί που είπατε. Από τη μία ο κόσμος αρχίζει και αντιλαμβάνεται το καλό που κάνει η φυσική δραστηριότητα στο σώμα αλλά και στο πνεύμα. Έχει πολύ μεγαλύτερη και καλύτερη πληροφόρηση μέσω του ίντερνετ και καταλαβαίνει τι είναι καλό για το σώμα του. Επιπλέον, έχουν εξελιχθεί πάρα πολύ στον τομέα της υγείας οι διαγνωστικές εξετάσεις και πλέον όλοι γνωρίζουν ότι η φυσική δραστηριότητα ωφελεί το σώμα και κατ’ επέκταση την καλύτερη λειτουργία του οργανισμού. Ίσως ο κόσμος να το βλέπει και σαν ένα είδος εκτόνωσης ενώ βοηθάει και αυτό το «το κάνει ο άλλος, πάω να το κάνω κι εγώ» κλπ. Μπορεί, παράλληλα, να έχει γίνει και λίγο μόδα, όπως για παράδειγμα το τρέξιμο. Το δρομικό κίνημα είναι η πιο οικονομική μορφή άθλησης. Το μόνο που χρειάζεσαι είναι αθλητικά παπούτσια και δύο ρούχα, βγαίνεις έξω και… τρέχεις. Ακολουθείς το ρυθμό που θέλεις, όπου θέλεις, όποτε θέλεις και καθορίζεις το πρόγραμμα εξάσκησής σου όπως σε βολεύει καλύτερα. Υπάρχει ένα αυξημένο ενδιαφέρον αυτή τη στιγμή για οτιδήποτε έχει να κάνει με την ευζωία και αυτό νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό. Αυτό είναι κάτι που φαίνεται όχι μόνο στο κομμάτι «γυμνάζομαι», αλλά και στο κομμάτι «προσέχω τον εαυτό μου» και τη διατροφή, τι τρώω και πώς λαμβάνω αυτά που πρέπει για να καλύψω τις ανάγκες του σώματός μου.

Υπάρχουν κάποιες συμβουλές που θα μπορούσατε να δώσετε  στους αθλητές και αθλούμενους για πριν, κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά το πρόγραμμα που ακολουθούν, ώστε να ενισχύσουν την απόδοσή τους;
Μιλάμε καταρχήν για διαφορετικά επίπεδα, δηλαδή από τον απλό αθλούμενο μέχρι τον πρωταθλητή. Όλοι τους, όμως, έχουν ως βάση τη σωστή προετοιμασία του σώματος, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την άσκηση. Ένα από τα σημαντικότερα πράγματα είναι, εκτός από το να έχεις ένα σωστό πρόγραμμα προπόνησης, εάν θέλεις να κάνεις κάτι λίγο πιο ανταγωνιστικό ή να έχεις ένα πιο καλό αποτέλεσμα, να λαμβάνεις αυτά τα οποία χρειάζεται  το σώμα σου, ώστε να μη βρεθείς αργότερα προ εκπλήξεων. Παραδείγματος χάριν, δεν μπορείς να βγαίνεις και να κάνεις ένα Μαραθώνιο το καλοκαίρι, χωρίς να έχεις πάρει ένα ισοτονικό διάλυμα πιο πριν, γιατί θα κινδυνεύσεις με αφυδάτωση. Ή, αντίστοιχα, δεν μπορείς να μπεις σε μια λογική πάρα πολύ έντονης προπόνησης, χωρίς το κατάλληλο διατροφικό αντίκρισμα στον οργανισμό σου, παίρνοντας, ας πούμε, μία πρωτεΐνη μετά, για να αναπληρώσεις το μυϊκό ιστό, δηλαδή η κατανάλωση των απαραίτητων συστατικών στις κατάλληλες ποσότητες, σε συγκεκριμένο στάδιο της άσκησης παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο, πάντα με τις συμβουλές ενός ειδικού αθλητικού διαιτολόγου. Αν τώρα θέλαμε πιο συγκεκριμένες «οδηγίες», θα λέγαμε ότι η κατανάλωση καρνιτίνης πριν την άσκηση ενδείκνυται ώστε να ενισχύσει την ενέργειά μας, ενώ αν ο στόχος μας είναι και η διατήρηση/μείωση βάρους, τότε ένα προϊόν που βοηθά στην ενεργοποίηση του μεταβολισμού μας θα μας βοηθήσει. Όπως ήδη ανέφερα, τα ισοτονικά πριν και κατά την διάρκεια της άσκησης είναι αναγκαία για να αναπληρώσουμε τα χαμένα υγρά μας ενώ η κατανάλωση πρωτεΐνης μετά το τέλος της προπόνησης κρίνεται απαραίτητη καθώς βοηθά σημαντικά στην αποκατάσταση του μυικού ιστού.

Άρα είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος των συμπληρωμάτων...
Ο ρόλος των συμπληρωμάτων διατροφής είναι αυτός ακριβώς που λέει και το όνομά τους. Ξεκινάμε όλοι με βάση τη σωστή διατροφή και από εκεί και πέρα, με τη βοήθεια ειδικών, του φαρμακοποιού μας ή ενός διαιτολόγου, ερχόμαστε και συμπληρώνουμε στοιχεία τα οποία μας λείπουν. Είτε αυτό είναι μία απλή πολυβιταμίνη, διότι χρειαζόμαστε τα ιχνοστοιχεία και τα άλατα για τον οργανισμό μας, γιατί συνήθως η διατροφή μας δεν τα περιέχει αυτά, είτε αυτό έχει να κάνει με αναπλήρωση υδατανθράκων, όταν διανύουμε, για παράδειγμα, πάρα πολλά χιλιόμετρα, είτε αυτό έχει να κάνει με αναπλήρωση πρωτεϊνών, όταν ακολουθούμε ένα πρόγραμμα δύναμης, π.χ. βάρη ή trx που είπατε πριν. Επομένως, είναι πάρα πολύ σημαντικό, σε συνδυασμό με τη σωστή διατροφή, να μπορούμε να πάρουμε όλα αυτά τα στοιχεία τα οποία χρειάζονται για το σώμα μας. Επίσης, μεγάλη σημασία έχει τα στοιχεία αυτά να προέρχονται από καθαρές πρώτες ύλες υψηλής ποιότητας και να τα αγοράζουμε από σημεία πώλησης που διασφαλίζουν ότι η ποιότητά τους παραμένει άθικτη και είναι ασφαλή προς χρήση.

Πειθαρχία, συνέπεια, προπόνηση, διατροφή... Υπάρχουν κάποια άλλα στοιχεία που είναι απαραίτητα για έναν αθλητή;
Για τον αθλητή, όλα ξεκινούν από το ταλέντο. Για τον αθλούμενο, όλα ξεκινούν με το να περνάει καλά. Να είναι υγιής, να αισθάνεται όμορφα με το σώμα του, να αισθάνεται καλά με τον εαυτό του, να το διασκεδάζει. Είναι πολύ σημαντικό να νιώθει την άσκηση ως μια ευχάριστη εμπειρία. Και όταν αρχίσει πια και βλέπει μέσα από τον αθλητισμό όλα αυτά τα θετικά, τότε είμαι σίγουρος ότι θα γίνει τρόπος ζωής.

Για εσάς τι είναι ο αθλητισμός; Τρόπος ζωής, χόμπι, πάθος;
Για μένα είναι τρόπος ζωής πια. Εγώ ακόμα και τώρα που έχω σταματήσει από την ενεργό δράση εδώ και ενάμιση χρόνο, προσπαθώ και γυμνάζομαι 2 με 3 φορές την εβδομάδα και, μάλιστα, αν περάσουν 3 μέρες και δεν έχω κάνει κάτι, αρχίζω και βλέπω στον εαυτό μου σημάδια εκνευρισμού. Τρώγομαι με τα ρούχα μου, κάτι μου λείπει!