Fitness

Show_206
Fitness

Η γυμναστική… παχαίνει!

του Γρηγόρη Λάσκαρη

H καθιστική ζωή θεωρείται μία από τις κύριες αιτίες της παχυσαρκίας. Ως αυτονόητη λύση προτείνεται η σωματική άσκηση η οποία, σύμφωνα με την κρατούσα άποψη, οδηγεί σε «κάψιμο» θερμίδων και, κατά συνέπεια, σε απώλεια βάρους. Η ύπαρξη θερμιδομετρητών σε όλα τα ποδήλατα και τους διαδρόμους των γυμναστηρίων αποτελεί αδιάψευστο μάρτυρα αυτής της αντίληψης.


Τον Ιανουάριο του 2011 δημοσιεύθηκε στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Obesity (Παχυσαρκία) μία μελέτη επιστημόνων από το Κέντρο Έρευνας Φυσικής Δραστηριότητας και Ελέγχου Βάρους του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ, η οποία εκτίμησε τα αποτελέσματα της σωματικής άσκησης στη μείωση του βάρους υπέρβαρων (περίπου 10-15 κιλά πάνω από το φυσιολογικό) μεσήλικων υγιών ανθρώπων. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις κατηγορίες, ανάλογα με τον χρόνο άσκησης ανά εβδομάδα που τους συνέστησαν οι γιατροί: η μία ομάδα έκανε 300 λεπτά άσκησης ανά εβδομάδα, η άλλη 150 λεπτά άσκησης ανά εβδομάδα και στην τρίτη δε δόθηκαν ιδιαίτερες συστάσεις (ομάδα αναφοράς). Αυτό που έκανε τη συγκεκριμένη μελέτη αξιόπιστη ήταν η μεγάλη της διάρκεια (18 μήνες), αλλά και η ιδιαίτερη φροντίδα που έδειξαν οι ερευνητές, ώστε να διασφαλίσουν ότι οι συμμετέχοντες θα τηρούσαν το πρόγραμμα σωματικής άσκησης (συνεχείς συνεδρίες ψυχολογικής υποστήριξης, προσκλήσεις να ασκηθούν μαζί με ειδικούς, τηλεφωνικές επαφές, φυλλάδια κ.λπ.). Το πρόγραμμα αποτελούνταν κυρίως από αεροβική δραστηριότητα στο 55-85% του μέγιστου καρδιακού ρυθμού.


Τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά, αλλά αναμενόμενα, τουλάχιστον για όσους παρακολουθούν τη σύγχρονη βιβλιογραφία. Μετά από 18 μήνες ιδρώτα, το 70% των συμμετεχόντων είτε δεν έχασαν τα παραπανίσια κιλά τους είτε τα …αύξησαν! Οι τελικές διαφορές βάρους ανάμεσα στις τρεις ομάδες δεν ήταν σημαντικές, αποδεικνύοντας ότι η άσκηση δεν είναι αποτελεσματική μέθοδος μείωσης του σωματικού βάρους. Ο λόγος είναι προφανής: η άσκηση μπορεί μεν να καίει θερμίδες, αλλά ταυτόχρονα ανοίγει και την όρεξη, μερικές φορές κατά δυσανάλογο ποσοστό. Το θετικό της υπόθεσης ήταν ότι σχεδόν όλοι όσοι ασκούνταν βελτίωσαν σημαντικά τη φυσική τους κατάσταση και την καρδιαναπνευστική τους λειτουργία.


Ιδιαίτερα ενδιαφέρον ήταν ότι, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που κατέβαλαν οι υπεύθυνοι για να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση των συμμετεχόντων, οι ασκούμενοι δεν τήρησαν πιστά τις οδηγίες σχετικά με τον χρόνο άσκησης, αποδεικνύοντας ότι οι παραινέσεις δεν αρκούν για να κινητοποιήσουν τον σύγχρονο δυτικό άνθρωπο. Οι ερευνητές προσπαθώντας να αναγνώσουν τα αποτελέσματά τους κατά τρόπο που να μην απογοητεύει τους κήρυκες της ατέλειωτης τρεχάλας, εστίασαν την προσοχή τους στο 27,4% των συμμετεχόντων που έχασαν πάνω από 3% του βάρους τους. Διαπίστωσαν ότι πράγματι αυτή η κατηγορία ανθρώπων ασκούνταν εντατικά, αλλά αυτό που μάλλον επηρέασε την απώλεια κιλών ήταν ότι, ταυτόχρονα με την άσκηση, είχαν υιοθετήσει και διατροφή χαμηλών θερμίδων, χωρίς να τους το συμβουλέψουν οι υπεύθυνοι της έρευνας.

Συμπέρασμα: αν θέλεις να χάσεις κιλά κόψε το φαΐ, αλλά αν θέλεις να είσαι (και) υγιής, γυμνάσου.