Ψυχολογία

Show_202
Ψυχολογία

Μυήστε τα παιδιά στις χαρές της θάλασσας

του Ραζμίκ Αγαμπατιάν

Το καλοκαίρι έχει δώσει ήδη το παρόν και σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, όπου η θάλασσα αποτελεί σημείο αναφοράς, δεν υπάρχει τίποτα πιο δελεαστικό από το να χαλαρώσουμε στα καταγάλανα νερά και να «μυήσουμε» τα παιδιά μας στις πραγματικά απολαυστικές εμπειρίες που προσφέρει η θάλασσα!

Aν και σύμφωνα με τους ειδικούς, τα πιτσιρίκια είναι δυνατό να μάθουν να κολυμπούν όταν ακόμα είναι πολύ μικρά, τα περισσότερα δυσκολεύονται πριν την ηλικία των 5 ή 6 χρονών. Ωστόσο, τα μωρά μπορούν από 5 μηνών να έρθουν σε επαφή με το νερό της θάλασσας, πάντα με την άμεση επίβλεψη των γονέων, ώστε να αρχίσουν να εξοικειώνονται με το υγρό στοιχείο.  Έτσι, με την πάροδο του χρόνου και στην κατάλληλη ηλικία, το παιδί θα εκπαιδευτεί να κολυμπά σωστά και με ασφαλή τρόπο.  Αρκεί να σταθούμε δίπλα του με υπομονή και ηρεμία.

Οδηγίες για τους μικρούς κολυμβητές
Σύμφωνα με τον κ. Σταύρο Τσίχλα, προπονητή κολύμβησης – καθηγητή Φυσικής Αγωγής, η πρώτη επαφή του παιδιού με το υγρό στοιχείο είναι προτιμότερο να γίνει σε ένα οργανωμένο κολυμβητήριο, από προπονητές κολύμβησης με γνώση και εμπειρία. Με τη βοήθειά τους, το παιδί θα αποκτήσει εμπιστοσύνη στις ικανότητές του, θα μάθει να κολυμπάει σωστά και θα γνωρίσει τους κινδύνους που υπάρχουν, ώστε να τους λαμβάνει υπόψη και να μην προβαίνει σε επικίνδυνες επιπολαιότητες. Από την άλλη, και οι γονείς μπορεί να αποδειχτούν άριστοι δάσκαλοι στο να μάθουν το παιδί τους να κολυμπάει. Αρκεί να μη …βιάζονται. Αυτό σημαίνει ότι στη πρώτη επαφή του παιδιού με το νερό της πισίνας ή της θάλασσας χρειάζεται υπομονή, επιμονή και ηρεμία. Είναι σημαντικό να δοθεί στο παιδί ο χρόνος που χρειάζεται, ώστε αυτή η πρωτόγνωρη εμπειρία να εξελιχθεί δημιουργικά και ευχάριστα. Αν το παιδί αντιδρά ή φοβάται, δεν το αναγκάζουμε να «μπει» με το ζόρι, σε καμία περίπτωση. Δεν είναι για όλα τα παιδιά ίδιος ο χρόνος που χρειάζονται για να νιώσουν έτοιμα να μπουν στο νερό.  Ενας εύκολος τρόπος για να έρθει το παιδί πιο κοντά στο νερό, είναι να καθίσουμε στα ρηχά, παίζοντας μαζί του ώστε να το κάνουμε να ξεχάσει τον φόβο του. Πρέπει να του μιλάμε όμορφα και ήρεμα, χωρίς φωνές  και αγριάδα. Σίγουρα, θα έρθει η στιγμή που θα δοκιμάσει.


Όσον αφορά στις κουλούρες, τα μπρατσάκια και τα  βατραχοπέδιλα, τα παιδιά μπορούν να ξεκινήσουν να τα χρησιμοποιούν μόνο ως βοηθήματα και όχι ως μέσα ασφαλούς κολύμβησης, διευκρινίζει ο προπονητής. Έτσι, η χρήση τους θα πρέπει να είναι τέτοια που θα κάνει τα παιδιά να κολυμπάνε πιο ξεκούραστα και όχι να στηρίζονται μόνο σε αυτά για το κολύμπι. Χρησιμοποιώντας τα με μέτρο, αποτελούν έναν καλό βοηθό εκμάθησης. Βέβαια, η προοδευτική μείωση της χρήσης αυτών των βοηθημάτων, είναι ο καλύτερος τρόπος για  να βοηθήσουμε τα παιδιά να μάθουν να κολυμπάνε όπως πρέπει.
Άλλωστε, κατά την Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρεία, τα παιδιά δεν είναι σωματικά έτοιμα για το μάθημα κολύμβησης, μέχρι να φθάσουν την ηλικία των 4 ετών.  Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι το παιδί δεν μπορεί να αποκτήσει κολυμβητικές δεξιότητες,  δηλ. ικανότητα να εκτελεί συγκεκριμένες, συντονισμένες κινήσεις κατά την κολύμβηση, μέχρι η κινητική του ανάπτυξη να φθάσει το επίπεδο των 5 ετών.

Για να μην εξελιχθεί η διασκέδαση σε τραγωδία
Δυστυχώς, η χώρα μας κατέχει τη θλιβερή πρωτιά στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε θανάτους από πνιγμό, ο οποίος αποτελεί την 5η συχνότερη αιτία απώλειας ζωής από ατύχημα, μεταξύ όλων των ηλικιακών ομάδων. Ενδεικτικά, κάθε χρόνο καταλήγουν από πνιγμό 35 παιδιά και έφηβοι, ενώ σε κάθε θύμα πνιγμού αντιστοιχούν τουλάχιστον 4 περιστατικά παρ’ ολίγον πνιγμού, σε πολλά από τα οποία προκαλούνται μόνιμες νευρολογικές βλάβες.
Ας θυμηθούμε λοιπόν ορισμένα βασικά μέτρα ασφαλούς κολύμβησης:

1. Σε περίπτωση που πρόκειται για μικρό παιδί, ο επιβλέπων ενήλικος θα πρέπει να βρίσκεται σε «απόσταση ενός χεριού» απ’ αυτό, ώστε να μπορεί ανά πάσα στιγμή να το αγγίζει.
2. Δεν πρέπει να χάνουμε το παιδί από το οπτικό μας πεδίο, ακόμα και αν είμαστε βέβαιοι ότι ξέρει κολύμπι. Ο ένας από τους δυο γονείς επιφορτίζεται με αυτό το καθήκον και δεν αφήνεται ο καθένας να πιστεύει ότι προσέχει ο άλλος!
3. Να φροντίζουμε, το μπάνιο να γίνεται με άδειο στομάχι. Το παιδί δεν πρέπει να τσιμπολογάει και να ξαναμπαίνει στη θάλασσα.
4. Πρέπει να τονιστεί στον έφηβο πόσο επικίνδυνο μπορεί να αποδειχθεί ένα βαρύ γεύμα ή η κατανάλωση αλκοόλ, πριν από την είσοδο στο νερό.
5. Οι γονείς θα πρέπει πάντα να φορούν εγκεκριμένα σωσίβια (personal flotation devices) στα μικρά παιδιά και όχι ακατάλληλα θαλάσσια βοηθήματα (π.χ. μπρατσάκια). Στα δύσκολα, μόνο τα σωσίβια σώζουν…
6. Ακόμα και οι μικρές, φουσκωτές πισίνες είναι επικίνδυνες για νήπια και βρέφη τα οποία πρέπει να παρακολουθούνται από κοντά και συνεχώς.