Υγεία

Show_enallaktika_forweb
Υγεία

Αντιμετωπίζοντας τον χρόνιο πόνο εναλλακτικά!

Αντιμετωπίζοντας τον χρόνιο πόνο εναλλακτικά!

Η θεραπεία του χρόνιου πόνου είναι μια κλιμακωτή διαδικασία. Αρχίζει με τη φυσική θεραπεία και την ψυχολογική υποστήριξη, εφόσον χρειάζεται, συνεχίζει στη φαρμακευτική θεραπεία και σε άλλες -πιο σοβαρές- περιπτώσεις μπορεί να καταλήξει ακόμη και σε επεμβατικές θεραπευτικές μεθόδους.
Με κάποιες αλλαγές στον τρόπο ζωής του, ωστόσο και κάποιες εναλλακτικές μεθόδους, ο πάσχων από χρόνιο πόνο είναι πιθανό να πετύχει μείωση της έντασης ή της συχνότητας εμφάνισης του πόνου ή/και βελτίωση της διάθεσης και της λειτουργικότητάς του, σημειώνει ο ειδικός νευρολόγος κ. Νικόλαος Γούργος. Παρακάτω παρατίθενται οι βασικότερες από αυτές:

Διατροφή. Μειώνοντας την κατανάλωση τροφών που αυξάνουν τη φλεγμονή (ζάχαρη, κρέας, γαλακτοκομικά προϊόντα, αλκοόλ, γλουτένη, αραβοσιτέλαιο) και αυξάνοντας την πρόσληψη φρούτων κόκκινου, κίτρινου, μωβ και μπλε χρώματος, λιπαρών ψαριών, πιπερόριζας, ελαιολάδου, πράσινου τσαγιού, δημητριακών ολικής άλεσης, αμυγδάλων και λαχανικών με κίτρινο και πορτοκαλί χρώμα, ο ασθενής έχει έναν σημαντικό σύμμαχο στη μάχη του απέναντι στον χρόνιο πόνο.
Κι αυτό γιατί οι μεν πρώτες (εκείνες που πρέπει να μειώσουμε) είναι τροφές που βοηθούν ή και επιδεινώνουν τις φλεγμονές σε διάφορα σημεία του σώματος, οι οποίες είτε απευθείας είτε μέσω δευτερευόντων μηχανισμών βοηθούν στην ανάπτυξη του χρόνιου πόνου, ενώ εκείνες που πρέπει να αυξήσουμε διαθέτουν αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση, συμβάλλοντας στη μείωση του πόνου.

Άσκηση. Τα οφέλη της άσκησης είναι πολλά – η άσκηση αυξάνει την πίεση και τη ροή του αίματος προς τους ιστούς προάγοντας την καλή λειτουργία τους, απομακρύνει από τους ιστούς το γαλακτικό οξύ και τα προϊόντα του μεταβολισμού που είναι «τοξικά» για το κύτταρο και προάγει την παραγωγή ενδορφινών, που έχουν πολλές θετικές συνέπειες για το σώμα και το μυαλό.
Επίσης, η άσκηση περιορίζει τα συμπτώματα ή προλαμβάνει πολλά νοσήματα που σχετίζονται με την ανάπτυξη του χρόνιου πόνου.

Μείωση του στρες. «Είναι γνωστό σε όλους μας το πόσο επιβλαβές για την υγεία μας είναι το στρες. Τα χιλιάδες άρθρα που έχουν γραφεί και οι χιλιάδες μελέτες που έχουν εκπονηθεί για το θέμα αυτό συνιστούν τεκμήριο της μεγάλης επίδρασης που έχει το στρες στην ανάπτυξη χρονιότητας των φλεγμονών, αλλά και του πόνου», τονίζει ο κ. Γούργος. Yπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους μπορεί κανείς να μειώσει την ένταση και το στρες - καθένας μπορεί να βρει αυτόν που του ταιριάζει καλύτερα.

Φυσικοθεραπεία. Γίνεται υπό την επίβλεψη κάποιου εξειδικευμένου φυσικοθεραπευτή ή φυσιάτρου και τα αποτελέσματά της είναι ανάλογα με την κάθε πάθηση και το ασκησιολόγιο που επιλέγεται για κάθε ασθενή.

Χειροπρακτική. Ο χειροπράκτης εφαρμόζει στους μυς και τις αρθρώσεις διάφορες ανατάξεις, όπως ήπιες ή ταχείες εφαρμογές πίεσης προκειμένου να αποκατασταθεί η κινητικότητα των αρθρώσεων. Η χειροπρακτική προσέγγιση είναι συνήθως ανώδυνη και πολύ χαλαρωτική.

Τεχνικές χαλάρωσης. Σε αυτήν την κατηγορία βρίσκουμε ψυχολογικές προσεγγίσεις αλλά και φυσικές μεθόδους. Μέσω της εφαρμογής της σύσπασης-χαλάρωσης στους μύες, της συνειδητοποίησης και της διαχείρισης της ενέργειας του σώματος, την αναπνοή, τις διατάσεις, τη χρήση συγκεκριμένων θέσεων του σώματος (καθιστή θέση, κατάκλιση) ή/και συνδυασμό τους, στόχος είναι η σωματική και ψυχολογική χαλάρωση του ατόμου και η αποβολή της ψυχολογικής ή/και της σωματικής έντασης. Έτσι, μειώνεται η ανησυχία και ο μυϊκός σπασμός που εμφανίζονται στον χρόνιο πόνο.

Υδροθεραπεία. Η ευεργετική επίδραση του νερού στην αποκατάσταση είναι γνωστή από τα αρχαία χρόνια, τότε που ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσε εμβυθίσεις σε ζεστό ή κρύο νερό για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων, όπως μυϊκών σπασμών, παραλύσεων, ρευματισμών και αρθροπαθειών. Σήμερα, οι φυσιοθεραπευτές χρησιμοποιούν το νερό ως μέσο αποκατάστασης με διάφορες υδροθεραπευτικές μεθόδους, όπως κινησιοθεραπεία σε θεραπευτικές πισίνες ή με την εφαρμογή δινόλουτρων. Επίσης, σε εξειδικευμένα κέντρα υδροθεραπείας και αποκατάστασης εφαρμόζονται και υδροηλεκτρικά λουτρά.

Βελονισμός. Ο Βελονισμός ξεκίνησε στην Κίνα πριν από 10.000 χρόνια. Έκτοτε και μέχρι σήμερα, χωρίς να έχει μεταβληθεί εντυπωσιακά η μέθοδος εφαρμογής του, έχει εξαπλωθεί όχι μόνο στις χώρες γύρω από την Κίνα, αλλά και στις ευρωπαϊκές χώρες, στις ΗΠΑ, στον Καναδά και αλλού.

Βοτανοθεραπεία. Ήδη από την αρχαιότητα ο Ασκληπιός, οι προγενέστεροι, αλλά και μεταγενέστεροι αυτού θεραπευτές χρησιμοποιούσαν τις ευεργετικές ιδιότητες των διαφόρων φυτών και βοτάνων για να θεραπεύσουν τη νόσο. Πολλά βότανα, χρησιμοποιούνται σήμερα στην αντιμετώπιση καταστάσεων που σχετίζονται με τον χρόνιο πόνο.
«Τα πιο γνωστά από αυτά είναι η λευκή ιτιά (Whitewillow), η καυτερή πιπεριά (Cayenne, Piper nigrum), το λιβάνι της Ινδίας (Boswellia Serata, ή αλλιώς μποσουέλια), η πιπερόριζα, το αρπαγόφυτο (Harpagophytum – tumprocumbens- Devil’s Claw)», σημειώνει ο κ. Γούργος.

Υποστηρικτική ψυχολογική θεραπεία. «Επειδή, όπως προαναφέραμε, οι ασθενείς στους οποίους ο πόνος γίνεται χρόνιος σταδιακά, εξαιτίας είτε της βραδείας αποκατάστασης ή εξαιτίας της χρόνιας επίδρασης των παραγόντων της φλεγμονής, αλλά και στους ασθενείς που το πρόβλημά τους είναι ψυχικής αιτιολογίας, η ψυχολογική υποστήριξη μπορεί να προσφέρει μεγάλη βοήθεια», τονίζει ο ειδικός. Πιο συγκεκριμένα, βοηθά στη διαχείριση του στρες, του άγχους, του θυμού, της δυσφορίας, του φόβου και της κατάθλιψης που μπορεί να βιώνει ο ασθενής, που τροφοδοτούν και ενισχύουν τον κύκλο του πόνου.

Συμπληρώματα διατροφής. Στην αγορά κυκλοφορούν πάρα πολλά σκευάσματα με αντιοξειδωτικά, βιταμίνες και μέταλλα, που μπορούν να προσφέρουν βοήθεια στον χρόνιο πόνο. «Το α-λιποϊκό οξύ, το λυκοπένιο, η ασταξανθίνη, το Β-καροτένιο, η λουτεΐνη και η ρεσβερατρόλη είναι κάποια από αυτά», λέει ο
κ. Γούργος, ωστόσο επισημαίνει ότι «τα συμπληρώματα διατροφής από μόνα τους δεν παρέχουν θεραπεία σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις. Βοηθούν όμως τον ασθενή (με τη συνεργασία του γιατρού) να μειώσει τη δόση της κλασικής αγωγής, να βιώνει λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες, να συμμορφώνεται καλύτερα στη θεραπεία του και να έχει μια καλύτερη ποιότητα ζωής».

Πιο αναλυτικά:
• άλφα-λιποϊκό οξύ: Ονομάζεται ‘καθολικό αντιοξειδωτικό’, επειδή είναι τόσο υδατοδιαλυτό, όσο και λιποδιαλυτό. «Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να διαπερνά τους ιστούς που αποτελούνται από λίπος, όπως το νευρικό σύστημα, καθώς και εκείνους που γίνονται κυρίως από νερό, όπως η καρδιά, για να τους προστατεύσει από τις ελεύθερες ρίζες. Μεγάλες δόσεις άλφα-λιποϊκού οξέος έχουν συνταγογραφηθεί με επιτυχία στη θεραπεία της διαβητικής και αυτόνομης νευροπάθειας και πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι είναι ακόμη πιο αποτελεσματικές, όταν συνδυάζονται με γ-λινολενικό οξύ», τονίζει ο ειδικός.
• λυκοπένιο: Σύμφωνα με έρευνες, είναι ένα από τα ισχυρότερα αντιοξειδωτικά. «Είναι δύο φορές ισχυρότερο από την β-καροτίνη-προβιταμίνη Α, εξουδετερώνοντας τις ελεύθερες ρίζες του οξυγόνου που παράγονται από το φυσιολογικό μεταβολισμό των κυττάρων», σημειώνει ο κ. Γούργος.
• ασταξανθίνη: Χρησιμοποιείται στη θεραπεία των καρδιαγγειακών και νευροεκφυλιστικών ασθενειών, καθώς και στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος, ενώ διαθέτει και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

 

Νικόλαος Γούργος
Ειδικός Νευρολόγος
Μιαούλη 16, Τρίκαλα Θεσσαλίας
Τηλ. 2431400680
e-mail: gouniko@yahoo.gr

Δείτε εδώ πώς να αναγνωρίσετε τον χρόνιο πόνο!